Pillowcase Decaf

Pillowcase Decaf komt uit de kring rond Kees Kraakman, de brander achter Koffie van Kees en een bekende naam uit Café Keppler in Amsterdam-Noord. De productpagina vertelt bewust weinig, en dat is meteen het opvallendste aan deze koffie. Er wordt geen individuele boer, farm, washing station of coöperatie genoemd. Bekend is alleen dat het om een cafeïnevrije blend gaat van koffie uit Colombia en Honduras. Daarmee staat niet één producent centraal, maar juist het samenspel tussen twee oorsprongen die in specialty coffee vaak voor zoetheid, frisheid en toegankelijkheid zorgen.

Toch valt er uit die twee landen veel af te lezen. Colombia staat internationaal bekend om gewassen arabica met heldere zuren en uitgesproken microklimaten, vaak verbouwd door kleine boeren. In commerciële sugarcane-decafprogramma’s komen Colombiaanse componenten geregeld van diverse producenten op 1.400 tot 1.900 meter hoogte, met rassen als Castillo en Caturra. Honduras werkt op vergelijkbare schaal met veel kleine farms en leunt sterk op arabica-rassen als Lempira en Parainema. Dat zijn namen die ertoe doen: Caturra is historisch belangrijk voor kwaliteit en compacte groei, terwijl Castillo, Lempira en Parainema juist staan voor weerbaarheid en stabiele opbrengst. Voor Pillowcase zijn die rassen niet bevestigd, maar ze passen wel bij het type blend dat hier wordt gebouwd.

De kern van het verhaal zit in de decafeïnering. Volgens de productpagina worden beide koffies cafeïnevrij gemaakt met ethylacetaat, een stof die vrijkomt in de verwerking van suikerriet tot melasse. In de praktijk betekent dat dat de bonen eerst bevochtigd of gestoomd worden, waarna ethylacetaat zich bindt aan de cafeïne. Daarna wordt de boon opnieuw gestoomd om resten van het oplosmiddel te verwijderen. Importeurs en handelshuizen beschrijven deze “sugarcane decaf” als een methode die relatief veel zoetheid en levendige aciditeit bewaart, zeker wanneer de basis al uit nette gewassen koffie bestaat.

Aan de brandzijde is het beeld duidelijker. Koffie van Kees brandt volgens de eigen informatie op Giesen-machines en houdt brandtijden van ongeveer 7 tot 17 minuten aan, zodat Maillard-reactie en karamelisatie de tijd krijgen om smaak op te bouwen. Pillowcase wordt op de site alleen als espresso gevoerd, niet als filter. Dat wijst op een branding met genoeg ontwikkeling voor body en comfort, maar niet zo donker dat alle frisheid verdwijnt. De roostdoelstelling lijkt daarom helder: een decaf maken die serieus smaakt, met spanning in de eerste slok en een zachte, notige landing erachteraan.

De brander vat de espresso kort samen als “fris fruit, notige nasmaak”. Dat is weinig tekst, maar het zegt veel. Ten eerste is dit geen klassieke, zware decaf die volledig op cacao en donker gebrand brood leunt. Er zit een frisse opening in, waarschijnlijk gedragen door de Colombiaanse kant van de blend en door het feit dat sugarcane-decaf doorgaans wat aciditeit bewaart. Daarna schuift de koffie naar een rustiger register met notige tonen die het profiel afronden en de blend bruikbaar maken als dagelijkse espresso.

In de kop mag daarom een middengewicht body verwacht worden, geen stroperige massa maar ook geen dunne decaf. De zuren lijken eerder helder dan scherp, meer een frisse kick dan een citrusbom. De afdronk zal juist belangrijk zijn bij deze koffie: de notige nasmaak suggereert lengte, zachtheid en een zekere rust. Dat maakt Pillowcase interessant voor drinkers die cafeïnevrij willen zonder in te leveren op structuur. De stijl mikt minder op spektakel en meer op geloofwaardige balans.

Op duurzaamheidsvlak is het beeld gemengd. Koffie van Kees zegt in algemene zin zo veel mogelijk rechtstreeks van producenten te kopen, maar voor Pillowcase ontbreekt een specifieke claim over direct trade, biologische teelt of certificering. Ook staan er geen prijzen, competitievermeldingen, Cup of Excellence-resultaten of cuppingscores bij deze blend. Dat is geen probleem voor de drinkbaarheid, maar wel een gemiste kans voor traceerbaarheid. In een specialty-context zou juist bij decaf extra herkomstinformatie het verhaal sterker maken.

Wel laat de gekozen decafmethode iets zien van de stijl van het product. Ethylacetaat uit suikerriet wordt in de sector vaak gezien als een smaakvriendelijke manier om cafeïne te verwijderen, met relatief behoud van aromatische verbindingen. Dat levert geen keurmerk op, maar wel een technisch argument voor kwaliteit. Pillowcase zoekt duurzaamheid dus niet via grote labels in de etalage, maar eerder via een pragmatische keuze voor een methode die het karakter van de koffie zo veel mogelijk intact laat.

Voor de bereiding geeft de brander slechts één harde aanwijzing: deze koffie staat als espresso in het assortiment. Een specifieke receptuur, zoals dosis, ratio of doorlooptijd, wordt niet genoemd. De positionering is dus duidelijk praktisch: Pillowcase moet vooral goed werken als dagelijkse cafeïnevrije shot, thuis of in de horeca. Daarbij helpt dat Koffie van Kees de meeste koffies per seizoen opnieuw samenstelt en zowel voor espresso als filter brandt wanneer dat zinvol is. Voor deze koffie is bewust voor espresso gekozen.

Ook over verpakking of limited-release-status blijft de pagina sober. Wat wel opvalt, is de naam “Pillowcase”: speels, een tikje droog, en passend bij een decaf die nadrukkelijk richting avond, rust en doordrinkbaarheid knipoogt. De koffie staat niet in een exclusieve microlothoek, maar in het vaste cafeïnevrije aanbod van de winkel. Tegelijk benadrukt de brander dat elk seizoen opnieuw naar de beste koffies wordt gezocht. Dat maakt Pillowcase waarschijnlijk geen eenmalige release, maar wel een blend waarvan de precieze samenstelling in de tijd kan schuiven. Een SCA-score wordt nergens vermeld.