Viani

Viani is geen koffie die moet leunen op spektakel. Juist het tegenovergestelde maakt deze Colombia zo interessant. Manhattan Coffee Roasters noemt hem al sinds de start van de branderij een vaste waarde op de lijst, een koffie met een “old world” profiel dat groot, rijk en intens smaakt. De herkomst ligt in Vianí, een kleine plaats in Cundinamarca, niet ver van Bogotá, op hoogtes tussen 1.300 en 1.800 meter. In die Andesomgeving zorgen hoogteverschillen en microklimaten voor trage rijping, iets waar Colombia al decennia zijn reputatie op bouwt.

Op de productpagina staat als producent de “Cooperative de Operacion Nacional Agropecuaria”, met als farm simpelweg “Various small holders”. Dat klinkt breed, en dat is het ook. Manhattan beschrijft Viani als een lot dat traditioneel werd opgebouwd uit koffie van meer dan 400 kleine boeren uit vijf gemeenten, verzameld via drie inzamelpunten, waarvan ongeveer 70 procent via het station van Joseel liep. Een recenter veldverslag van importeur DRWakefield laat zien dat de keten intussen strakker is georganiseerd: binnen het Crecer-programma loopt de volledige Viani-blend nu via Sr. Joseel en is het aantal deelnemende producenten teruggebracht tot ongeveer 90. De variëteiten Colombia, Castillo en Typica passen goed bij dat verhaal, omdat Colombia en Castillo bekendstaan om hun resistentie en productiviteit, terwijl Typica nog altijd wordt gezien als een klassieke variëteit met sterke kopkwaliteit.

De verwerking is washed, en juist daarin schuilt veel van het karakter van Viani. Bij een washed koffie wordt de pulp van de bes verwijderd voordat de boon droogt, zodat helderheid en structuur beter zichtbaar blijven in de kop. Op de boerderijen rond Viani gebeurt dat niet overal identiek. Manhattan beschrijft onder meer fermentaties van 12 tot 14 uur op El Refugio, ongeveer 12 uur op Santa Rosa, en een onbedoeld hybride effect wanneer geplukte kersen eerst 24 uur in een silo rusten. DRWakefield noteert voor het centrale Viani-profiel juist een patroon van depulpen op dezelfde dag en ongeveer 48 uur fermentatie, waarna de koffie als perkament naar Bogotá gaat voor extra sortering en twee cuppings.

Die aanpak verklaart waarom Viani eerder klassiek dan experimenteel smaakt. Washed verwerking laat minder gefermenteerde fruittonen achter op het oppervlak en geeft meer ruimte aan zoetheid, cacao en een nette aciditeit. Manhattan biedt deze koffie bovendien apart aan als espresso- en filterbrand, wat wijst op een doelgerichte brandstrategie per zetmethode in plaats van één universeel profiel. De eigen brewing guide van de branderij bevestigt die benadering, maar publiceert geen recept dat exclusief voor Viani is gemaakt. Daardoor lijkt het doel helder: niet maximale scherpte of florale finesse, maar een brede, rijke en betrouwbare kop die in zowel filter als espresso overeind blijft.

Manhattan vat Viani samen met drie directe trefwoorden: steenvrucht, cacao en druif. Daarnaast beschrijft de branderij een grote, rijke kop met slechts een lichte zuurgraad. Importeur DRWakefield leest dezelfde koffie iets anders en noemt fruitige aroma’s, melk-karamel, melasse en zoete mandarijn, naast een heldere aciditeit en medium body. Samen schetsen die noten een koffie die niet draait om één uitgesproken smaakflits, maar om gelaagdheid tussen donker zoet, rijp fruit en een schone structuur.

In de praktijk zal het aroma waarschijnlijk eerst het cacao- en karamelregister openen, waarna druif en steenvrucht meer diepte geven. De aciditeit lijkt eerder zacht tot gematigd dan fel, zeker in de espresso-uitvoering. Tegelijk voorkomt de washed stijl dat het profiel zwaar of log wordt. De body zit rond medium tot vol, met een zoete afdronk waarin cacao, donkere suiker en rijp fruit het langst blijven hangen. Dat maakt Viani interessant voor lezers die houden van Colombiaanse koffie met spanning, maar zonder wilde fermentaties of overdreven wijnachtige tonen.

Achter Viani zit een langdurige relatie tussen Manhattan, DRWakefield en Racafe. Manhattan schrijft expliciet dat er meer wordt betaald om kwaliteit te verbeteren, onder meer via betere sortering en het gebruik van GrainPro-zakken, met als doel minder defecten en een hoger inkomen voor kleine boeren. Racafe koppelt daar sinds 2020 het interne duurzaamheidskader Crecer aan, gefinancierd via een premie op verkochte koffie. Dat programma werkt met 21 indicatoren binnen milieu, sociaal en economie. In 2024 meldde DRWakefield bovendien dat Crecer geld inzet voor droogtunnels, omdat aanhoudende regen het drogen van perkament bemoeilijkt.

Opvallend is dat Viani niet wordt gepresenteerd met consumentenkeurmerken of trofeeën, maar met praktische verbeteringen in de keten. Een bezochte producent wilde biologisch gecertificeerd worden, maar kreeg dat niet rond door vervuiling vanuit een naburige boerderij met kunstmestgebruik. Dat detail zegt veel over de realiteit achter duurzaamheid in koffie. Voor deze specifieke koffie wordt wel een concrete kwaliteitsmaat genoemd: DRWakefield noteert voor Colombia Viani een SCA-score van 84 punten. Dat is geen competitiehype, maar wel een stevige bevestiging dat deze regionale lotkoffie ruim binnen het specialty-segment valt.

Praktisch gezien verkoopt Manhattan Viani als hele bonen in 250 gram en 1 kilo, steeds in een filter- of espresso-uitvoering. De branderij geeft alleen algemene zetadviezen, geen Viani-specifiek recept. Voor filter adviseert Manhattan grofweg een ratio van 1:16,5 met water net van de kook, en voor espresso een verhouding van ongeveer 1:2 tot 1:2,5 bij 92 tot 94 graden. Qua beschikbaarheid voelt Viani eerder als een vaste seizoenslijn dan als een kortstondige limited release, juist omdat hij al jaren terugkomt en zelfs als abonnementskoffie wordt aangeboden. Ook de verpakking valt op door de strakke Manhattan-stijl: een minimalistische zak met een rustige frontlabel waarop naam, oorsprong en verwerkingsmethode centraal staan.