Proefpakket #2 Milano – Verona – Mugello

Proefpakket #2 Milano, Verona, Mugello vertelt geen verhaal van één boerderij, maar van drie vaste espressohuizen van KBC Arnhem. De productpagina noemt wel de herkomsten en samenstellingen, maar geen producent, farm, washing station of coöperatie. Daardoor verschuift het verhaal van een specifieke boer naar de gekozen oorsprongslanden en naar de brander zelf, die als microbrander werkt met langzaam branden, een Giesen-brander en een assortiment dat zowel melanges als single-estates omvat.

Binnen dat kader is de opbouw helder. Milano leunt op Brazil Santos arabica en India Cherry robusta. Verona voegt aan Brazil Santos de ronde tonen van Guatemala Huehuetenango toe, plus 10% robusta uit Flores. Mugello blijft volledig arabica en combineert Brazil Santos, Guatemala Huehuetenango en Ethiopische Sidamo. Opvallend is dat “Santos” geen plantage aanduidt, maar een Braziliaanse handelsnaam rond de export via de haven van Santos. Op de site beschrijft dezelfde brander zijn losse Brasil Santos bovendien als koffie uit Andradas in South of Minas, op 900+ meter, met Mundo Novo en Catuai, wat een bruikbaar referentiepunt geeft voor de Braziliaanse basis van deze blends.

De terroirs vullen elkaar logisch aan. Huehuetenango ligt hoog, vaak tussen 1.500 en 2.000 meter, dicht bij Mexico, met veel kleine producenten en droge winden uit Tehuantepec die vorst helpen afremmen. Sidamo ligt nog hoger, grofweg tussen 1.550 en 2.200 meter, in vruchtbare Ethiopische hooglanden met een beschermde oorsprongsnaam. In Ethiopië domineren lokale landrassen, vaak samengevat als “heirloom”, naast JARC-selecties. Voor Huehuetenango worden klassiek Bourbon, Typica en Caturra genoemd. Flores voegt dan weer een vulkanisch, Indonesisch accent toe; robusta uit West Flores groeit volgens vakbronnen vaak in bergzones rond 900 tot 1.200 meter.

Voor deze drie melanges publiceert KBC geen lot-specifieke verwerkingsmethode. Toch geeft de samenstelling veel richting. “India Cherry” verwijst in India juist naar droog verwerkte koffie, waarbij de hele bes in de zon droogt voordat de boon wordt gepeld. Dat proces bouwt meer body, bitters en crema op, precies wat Milano nodig heeft voor zijn klassieke Noord-Italiaanse profiel. Aan de andere kant verkoopt KBC zijn losse Sidamo als gewassen koffie met een “clean cup”, terwijl Huehuetenango in de regio vaak washed en zongedroogd wordt aangeboden. Samen wijst dat op een slimme mix van gedroogde kracht en gewassen helderheid.

De brander kiest daarbij consequent voor een medium-light roast. Dat staat expliciet op de losse productpagina’s van Milano, Verona en Mugello. In combinatie met KBC’s trage brandstijl lijkt het doel duidelijk: genoeg ontwikkeling voor zoetheid, crèmavorming en chocoladeachtige diepte, maar niet zo donker dat de fruitigheid van Huehuetenango of de soepelheid van Sidamo verdwijnt. Die lezing blijft een vakmatige interpretatie, maar ze sluit nauw aan op de opgegeven smaaknotities en op de manier waarop alle drie de blends nadrukkelijk als espresso én melkdrank worden gepositioneerd.

Als proefpakket bouwt deze set mooi op in stijl. Milano opent klassiek en direct, met volle mokka, rijke crema, lage aciditeit en een kruidige kern die ook in cappuccino en latte overeind blijft. Verona schuift daarna een stap op naar zachtheid: milde aciditeit, subtiel nootachtig, rond gemaakt door Huehuetenango en licht gekruid door de 10% robusta uit Flores. Mugello sluit het drieluik af met de meest gelaagde kop, volledig arabica, met ronde zoetheid, milde melkzuren en een lichte kruidigheid in de afdronk.

In aromatische termen is het profiel dus breed, maar niet wild. Milano mikt op mokka, kruidigheid en romigheid. Verona legt meer nadruk op notigheid en een lichte fruittoon. Mugello zoekt evenwicht, met zachte amandeltonen in cappuccino en een combinatie van zoetheid en frisse zuren die nooit scherp wordt. Voor lezers die graag technisch proeven is het onderscheid vooral dit: Milano heeft de zwaarste body, Verona de vriendelijkste structuur en Mugello de langste, meest elegante balans tussen body, aciditeit en nasmaak.

Op de productpagina’s worden geen certificeringen genoemd, zoals Fairtrade, biologisch of Rainforest Alliance. Ook directe handelsrelaties, cuppingscores en SCA-scores ontbreken voor deze drie blends. Er staan evenmin awards vermeld voor specifieke lots of producenten achter Milano, Verona of Mugello. Wel heeft de herkomst zelf een sterke reputatie. Sidamo geldt als beschermde Ethiopische oorsprongsregio, en Huehuetenango blijft internationaal zichtbaar, tot en met Cup of Excellence-resultaten in 2025. Dat zegt iets over het kwaliteitsimago van de componenten, maar niet automatisch over een bekroond lot in dit proefpakket.

Concreet blijft KBC dicht bij bruikbaarheid. Specifieke espresso-recepten of filteradviezen worden niet gegeven, dus een exacte brew guide ontbreekt. Wel is de inzet per blend duidelijk: Milano voor krachtige espresso, ristretto en melkdranken, Verona voor een milde espresso met mooie crema, en Mugello voor espresso, ristretto en een volle cappuccino met amandeltoon. De verpakking is verzorgd maar functioneel, kraft laminaat met ziploc, box-bottom en versheidsventiel. Omdat alle drie de blends ook eigen productpagina’s hebben, oogt dit pakket als een regulier onderdeel van het assortiment, niet als een seizoensrelease.