Mocca Ethiopië

Mocca Ethiopië begint in Sidamo, in het zuiden van Ethiopië, en niet in de branderij in Zutphen. De Pelikaan beschrijft deze koffie als 100% arabica uit een landschap op ongeveer 1.400 meter hoogte, met rijke vulkanische grond tussen savanne en een meer. Ook de schaduwbomen worden opvallend precies genoemd: acacia, albizia, cordia, euphorbia en sesbania. Samen met circa 1.500 millimeter neerslag en een temperatuur van 15 tot 25 graden schetst dat een terroir dat rijping vertraagt en aromatische complexiteit ondersteunt. Tegelijk valt op wat ontbreekt: de productpagina noemt geen specifieke boer, washing station of coöperatie.

Toch vertelt de regio al veel. Sidama geldt als een van Ethiopië’s belangrijkste koffiegebieden en als de grootste leverancier van gewassen koffie van het land. Onderzoek naar de regio beschrijft een landschap waarin koffie voor veel gezinnen de kern van het inkomen vormt, met tientallen primaire coöperaties en tienduizenden kleine producenten. Wat de variëteit betreft, noemt De Pelikaan Bourbon. Dat is een historisch belangrijke arabica-familie met een hoge kwaliteitsreputatie, al komen in Oost-Afrika vaak Bourbon-gerelateerde types voor in plaats van één strikt afgebakende cultivar. Daardoor leest deze koffie vooral als een regionale Sidama-selectie, eerder dan als een volledig traceerbare microlot.

Van bes tot boon houdt De Pelikaan het klassiek en helder. De kersen worden handmatig geplukt, de oogst loopt van november tot januari, daarna volgt natte verwerking en ten slotte 100% zondroging. Bij zo’n gewassen proces wordt het vruchtvlees kort na de pluk verwijderd, fermenteert de boon in water om het laatste slijmlaagje los te maken, en droogt hij daarna schoon op bedden of patio’s. Juist die methode staat bekend om een schoner, transparanter kopprofiel. Bij Sidama laat gewassen verwerking volgens vakbronnen vooral citrische frisheid, florale tonen en duidelijke fruitnuances spreken, in plaats van de jammy zwaarte van natural lots.

Aan de Nederlandse kant voegt De Pelikaan vooral brandervaring toe. De zaak brandt al sinds de negentiende eeuw koffie in eigen huis en verkoopt sinds 1920 uitsluitend koffie en thee. Historische bronnen noemen dagelijks tientallen arabica’s uit de eigen branderij, terwijl De Pelikaan op de eigen site aangeeft ruwe koffie via een Belgische importeur te ontvangen en vervolgens in Zutphen te branden. Het exacte brandprofiel van Mocca Ethiopië wordt niet gedeeld. Op basis van de omschreven combinatie van boterachtig mondgevoel en zachte fruittonen ligt wel een evenwichtige, niet al te donkere branding voor de hand, bedoeld om zoet fruit en romigheid tegelijk te bewaren.

Het smaakverhaal is meteen herkenbaar Ethiopisch, maar zonder extreme scherpte. De Pelikaan noemt perzik, abrikoos, sinaasappel en framboos, naast een vol en boterachtig mondgevoel. Dat past opvallend goed bij recente beschrijvingen van gewassen Sidama-koffies, waarin juist perzik en abrikoos vaak terugkomen, samen met florale ondertonen en een medium body. Daardoor oogt deze boon niet als een wilde fruitbom, maar als een toegankelijke, brede interpretatie van Sidama. De geurige indruk waar De Pelikaan over spreekt, mag daarom gelezen worden als een mix van steenfruit, zachte citrus en een subtiele bloemigheid.

In de kop draait het evenwicht om drie dingen: zachte zuren, romige textuur en een nette afdronk. De sinaasappel en framboos geven levendigheid, maar de koffie wordt nergens beschreven als scherp of theerig. Integendeel, termen als “vol”, “boterachtig” en “zware koffie” wijzen op meer gewicht dan veel lichtvoetige Ethiopiërs laten zien. Dat maakt deze boon interessant voor lezers die wel fruit zoeken, maar ook comfort in de mok willen. De nasmaak lijkt daardoor eerder lang en geurend dan droog of dun, met het fruit nog even aanwezig nadat de slok al weg is.

Op het vlak van duurzaamheid blijft deze koffie bescheiden gepresenteerd. De productpagina noemt geen Fairtrade, Organic, Rainforest Alliance of direct trade, en ook een producentenverhaal ontbreekt. Daardoor is er voor deze specifieke boon geen hard bewijs van certificering of een directe relatie met één boerengroep. Dat is relevant, want juist in Sidama spelen coöperaties en certificering een grote rol. Onderzoek laat zien dat Fairtrade- en Organic-certificering in delen van Sidama wijdverspreid zijn en dat veel kleine boeren in de praktijk al grotendeels organisch werken, zelfs zonder officieel keurmerk. Voor Mocca Ethiopië zelf blijft die stap echter ongedocumenteerd.

Ook qua erkenning blijft de boon zelf zonder wedstrijdbadge. Er staat geen cuppingscore bij, en er wordt geen prijs, competitieplaats of farm award genoemd. Wat wel gewicht geeft, is de reputatie van de brander. De Pelikaan draagt sinds 1991 het predicaat Hofleverancier en meldt dat de koffie in 2002, 2003 en 2004 tijdens een nationale koffietest werd gekozen tot het beste kopje koffie van Nederland. Dat zegt niets rechtstreeks over deze ene Ethiopische lot, maar wel iets over de huisstijl, het brandvakmanschap en de kwaliteitslat van de winkel.

Praktisch gezien positioneert De Pelikaan deze koffie als een vaste, veelzijdige single origin. Mocca Ethiopië is verkrijgbaar als hele boon en in uiteenlopende maalgraden, van Turkse koffie tot cafetière, handmatige espresso, volautomaat, snelfilter, filter, AeroPress en Chemex. Dat is geen expliciet zetadvies, maar wel een duidelijke aanwijzing dat de brander deze boon breed inzetbaar acht. Verder is hij beschikbaar in 250 gram en 1000 gram, en hij duikt ook op in de Single Origin Box van De Pelikaan. Alles wijst dus op een regulier onderdeel van het assortiment, niet op een kortstondige seizoensrelease. Juist daardoor voelt deze Ethiopiër als een betrouwbare huisfavoriet met een klassieke Sidama-signatuur.